[NL]

‘Lichaam’ en ‘Ruimte’ als materialen om mee te werken. Hoe verhouden zij zich toch elkaar? Letterlijk, hoeveel ruimte neemt je lichaam in als het zich op aarde voort beweegt. Figuurlijk, buiten onze omlijning van vlees en bloed, in een droom, gedachte, of fantasie. Wetend dat ik nooit antwoord zal vinden op de vraag waarom we bestaan in de vorm zoals we doen, doe ik ironisch genoeg niets liever dan ‘een poging tot’ door mezelf (en de ander) ermee te confronteren in ruimtelijke installaties. Door methodes uit psychiatrie en de medische wetenschappen voor artistieke doeleinden in te zetten, ontstaat er een spanningsveld tussen de onderzoeker en dat wat onderzocht wordt. Het bewustzijn van de ruimte en het lichaam, of andersom.

Ik ben gefascineerd door het maken/bestaan van mallen van mensen, waarbij de vorm van een levend wezen als het ware wordt ontdaan van het innerlijk. Deze sculpturen breng ik samen met performers, sound designers, engineers en wetenschappers. Mijn werk nodigt mensen uit zich samen met een lichaam dat levenloos lijkt, of is, door één ruimte te bewegen. Door als ‘mens’, ‘mens’ te benaderen alsof het niet meer dan een onderzoeksobject betreft, bevraag ik de vergankelijkheid van de materie die onszelf bepaald.

[EN]

“Body” and “Space” as materials to create. How do they interact with each other? In my artistic practice, I investigate this question in both a physical sense - how much space does your body consume whilst moving on earth - and a figurative sense - how does the body exist outside of this thin outline of flesh and blood, in a dream, a thought, or a fantasy. Knowing that the question of why we exist in the shape as we do will never have a definitive answer, I feel the rather ironical urge to research this question by confronting myself and others with the ‘results’ in spacious installations. By using methods from psychiatric and medical sciences within my artistic practice, I create a field of tension between researcher and subject. The consciousness of space and body, and vice versa.

I am fascinated by the making and/or existing of moulds of the human body: the process in which the outer layer of a living being is stripped of its inner self. I aim to bring these sculptures to life together with performers, sound designers, engineers, and scientists. The act of placing and displacing a body in various spaces is what drives me endlessly. My work invites the audience to move through space with a body that seems to be - or actually is - lifeless. By approaching the body as a merely scientific research object, I question the ephemerality of matter and human life itself.